به نظرم ـ و برای من ـ وقتی یه علاقه یا تمایل تبدیل به وظیفه می شه
حرکتش به سمت نابودی شروع شده
حالا یه درجه بدتر هم هست
اینکه دیگران فکر کنند ( اگه بتونن البته!)، به نظرشون بیاد ، احساس کنند ، تمایل داشته باشند ، یا یه کاری رو وظیفه ی آدم قلمداد کنند!
این دیگه رسما نابودیه!! نابودی اعصاب ، رابطه و اخلاق ِ نیم بند من!
پیوست:
بدمینتون بازی جالبیه ،
و جالب تر هم میشه اگه طرف مقابلت بازی بلد نباشه ، ادعای ۳۰ سال (!) تجربه داشته باشه ، و آخرش هم مشکلاتشو ربط بده به گردن درد ِ ناشی از تصادف یک ماه پیش و کوچیک بودن جای بازی و کج بودن زمین و خرابی توپ و آلودگی هوا و ترافیک تهران و قیمت بالای نفت در بازار جهانی و هر مسئله ی بی ربط دیگه ای!
بهتون پیشنهاد می کنم بدمینتون با آقای همین جوری رو تحت هیچ شرایطی از دست ندید!!
