نامه ای برای تو

نمی دونم برای اینه که تا شنبه یه کم فراموشش کرده باشیم یا اینکه نتونسته باشیم واکنشی نشون بدیم!

***

امروز ۵/۸ صبح امتحان معارف داشتم و نظریه ها.

صبح باید می گفتم کانت چقدر حرف مفت زده و معرفت شناسی اش چه تاثیر دهشتناکی روی افکار آدمی گذاشته و ظهر باید اثر ژرف و مثبتش رو روی نظریه پردازا میدونستم!

خدا رو شکر که از عهده ی این مهم برنیامدم!!

***

 "لابد فکر می کنی شوخی می کنم، ولی من دیوونه شده ام!! "

این یک جمله ی قصار بود از یک دوست در بحبوحه (؟) ی مطالعه ی توامان معارف و نگرانی جان فرسا(!)ی نظریه!

و البته رفتارش همه رو به این می رسوند که شوخی نمی کنه!!

***

زیر یه درخت بید نشستن، پشت به زمین بازی بچه ها و رو به خیابون ...

یادت میاد هنوز جاهایی تو این شهر هست که فاصله روزمرگی تا سادگی و صمیمیت چند قدم است.

***

صبر... منطق... منطق صبر کردن ...

 من؟

روزای عجیبی بود

دو هفته منتظر تموم شدن بودم

و درست در آخرین ساعتهای آخرین روز حس کردم چقدر دلم تنگ میشه

آخرین روز ، آدم های کمی بودند ، و این خلوت بودن و اون آرامش ...

وآدمهایی که هر روز این هفته ها نزدیکتر شدیم ...

درست گفتی ، احساس کردم این آدمها رو بیشتر دوست دارم و اونها هم.

۶ ماه با هم بودیم ودرست هفته ی آخر احساس وابستگی کردم

اونقدر که الان دلتنگی ام غوغا میکنه

 بارون میاد

دلم ... چه حالِ عجیب ِ آشنایی داره

* پیوست: امشب بدجور تو نت دنبال آشنا می گردم... کسی نیست...

آدمهایی که دوستشون دارم.

چیزهایی که که زندگی ام رو پر کرده اند.

کتابها

آدمهایی که برایم تفاوتی ندارند.

شهر و خیابانهایش.

مشغله هایی که نمی شه ازشون فرار کرد.

تحقیق هایی که باید انجام بشن.

حرفهایی که مثل باد هوا زده می شوند، و مثل سیل ویران می کنند.

چیزهایی که همه جا هست.

کسانی که پیدا نمی شوند.

لباسهایی که روی بند پهن شده اند.

چیزهایی که گم شده اند.

حرفهایی که باید گفته شود.

قول ها.

آدمهایی که می آیند و می روند.

صدای آواز چلچله.

شکلات هایی که تاریخشان دارد می گذرد.

کفش ورزشی.

فیلمی که سفارش داده ام، و فیلمی که باید پس بدهم.

چیزهایی که هر کار کنی دور نمی شوند.

آدم هایی که نمی فهمند ، و آدم هایی که می خواهند زیاد بفهمند.

دندان عقل سمت چپ.

کتاب حمید که پسش بگیرم.

کارهایی که نمی توانم انجام بدهم چون وقتشان نیست.

آدم هایی که تحملشان را از دست داده ام.

اینترنت اکسپلورر که مشکلی دارد.

شام جمعه شب.

گرد و خاکهایی که بیهودگی تمیز کردنشان کلافه ام کرده

کادوی تولد.

چیزهایی که اطراف اتاق پهن است.

خانه ، که مسئولیت هایی برایم دارد.

روان نویس نارنجی.

چراغ بالکن.

بچه ی همسایه بدجور تب کرده.

      و کاغذی که روی در یخچال است، پر از نکته ها.

      همه را بخوان،

      هیچ کدام را فراموش نکن، لطفا نه مثل دفعه های قبل!

و باید یاد بگیرم این زندگی

هر روز اتفاق جدیدی را در خود دارد

باید باور کنم گاهی ...

حرف نزدن... و سکوت ...

این هفته های آخر ، عجیب محکی برایم شده!

صیقل روح

که بفهمم آدمها از آنچه همه می گویند هم غیر قابل اعتمادترند!

همان شعر مسخره ی از بیگانگان ننالیدن...

حیف که سقف صبر من ، ۳ ماه صبوری مداوم است نه بیشتر!

دیگر بس است تجربه کردن سراب را

دریا کجاست تا که بیابیم آب را ...

یادآوری (اگه شما هم مثل من به نکات بی توجه هستید معمولا) : مثل کرگدن پوست کلفت باشید!!

***

اردو ... یه موضوع پیش پا افتاده است و البته کم اهمیت ، که مثل همه ی مسائل کم اهمیت توی کشور ما ، می تونه مسائل با اهمیت زیادی رو تحت تاثیر قرار بده!

می تونه بهانه بشه ...

می تونه انتخابات به هم بریزه ...

می تونه فحش ساز باشه ...

می تونه آدمو به احزاب و افراد و قدرتها وصل کنه ... ( مثلا مشارکتی کثیف بشی، یا شانس بیاری تمیز!)

می تونه باعث دوستی و نزدیکی آدما بشه ... مثلا چپ های به دنبال آزادی و برابری ضد سلطه و قدرت طبقه ی حاکم ، به خاطر این مسئله ی کم اهمیت برن با بسیج ببندند!

کلا قدرت مسائل کم اهمیت رو نباید نادیده گرفت! اینم نکته ی بعدی!

***

یادتون باشه شما حتما باید حواستون به همه ی تصورات آدما باشه! و یادتون باشه هر تصوری ممکنه داشته باشند و وظیفه ی شماست که بفهمید! هر چیزی ممکنه باشه! باهوش باشید!

***

از بد و بیراه شنیدن نترسید! شما مطمئنا شجاع تر و محکم تر از من هستید!

***

اردویی که کنسل می شه...

همه ی این خواص رو همچنان داره! به فکر فرار نباشید!