و این هم درست است که وقتی همه چیز خوب است با کمی چاشنی امید ، دلیلی برای سکوت نباید باشد ...
این روزها انگار همه چیز این دنیا خوب و درست و روی قاعده است
فقط من می مانم که از این همه قانون و قاعده و پیش بینی و عشق خسته ام انگار!
... همه چیز خوب است ، جز من که دمدمی شده ام!
* نوشتم ، چون قرار بود بنویسم امروز!
من ، از تمام پیوند هایم بریدم ، بیزار گشتم
و در لحظه ای
عاشق شدم
سرگردان ماندم
افسانه ی قهرمان ، در حرکت شجاعانه ای که با آن به دنیا شناسانده می شود ، خاتمه نمی پذیرد. چه در داستانها و چه در زندگی آن حرکت قهرمانانه فقط سرآغاز و شروع ماجراست. بعد از آن نوبت امتحانات و غلبه بر سختی های بزرگ فرا می رسد ، و بعد از آن بازگشت به موطن و یا زندگی عادی و سرانجام جدال نهایی که در آن مرگ در کمین نشسته است و قهرمان همیشه از دام آن زنده بیرون می جهد. دوره امتحانات و سختی های بزرگ طولانی ترین دوره هاست ، و شاید هم سخت ترین آنها. و سختی کار در آنست که در این دوره قهرمان تنهای تنهاست ، و وسوسه ي تسلیم در او سخت بیدار و مقاومت ناپذیر است ، همه چیز علیه او توطئه می کند : فراموشی دیگران ، تنهایی مطلق ، رنجهای یکنواخت و دائم . ولی وای بر قهرمان اگر این مرحله را نگذراند ، اگر مقاومت نکند ، اگر تسلیم شود :اعمال قهرمانانه ای که او را نمایانده بود بیهوده می گردد و دیگر رسالتی نخواهد داشت.
( يك مرد ، اوريانا فالاچي )
