حکومت مصر سیستم پلیسی ـ امنیتی شدیدی دارد (داشت)، و تعداد دوره های ریاست جمهوری حدودی ندارد!
حرکت تونس از انتشار تصویر خودسوزی یک جوان شروع شد، فراگیر شد، بن علی فرار کرد و ....
تفاوت های جزئی زیادی وجود دارد بین این دو کشور عربی و ایران.
مسئله من مسئله دیگری است اما؛
چون اصولا صبر هر جماعتی اندازه ای دارد، و اصولا اینجا کسی در پی عذرخواهی از ضربه دیدگان حوادث گذشته نیست که تسکینی باشد، و عقب گرد و پشیمانی هم ب چشم نمی خورد.... و اصولا باید از تاریخ درس گرفت ( که حتی اگر از "حال" کشورهای نامبرده هم درس بگیریم کافیست!).... ، بهتر است گاهی خود را آماده و در معرض اتفاقاتی چنین بدانیم!!!!
و به تبع، به این فکر می کنم در صورت وقوع چنین تحرکاتی با آدم های خشمگینی که داغ های بزرگی بر سینه دارند و قصاص و انتقام می خواهند چه می شود کرد؟
چطور از ابتدا یا در میانه راه، می توان از بروز خشونت های انقلابی و به بیراهه رفتن حرکت ها جلوگیری کرد؟
شاید اتفاق نیکو در این میانه فتح ابتدایی رسانه های همگانی است که امکان انتشار پیام های کنترل کننده را فراهم می کند.
بلوغ یک جامعه.... شاید جامعه ما به بلوغ رسیده باشد و شاید هم نه. اما هزینه نرسیدن یک جامعه به بلوغ، داغ جدیدی خواهد بود برای عده ی دیگری که در صورت محاکمه نشدن و عادلانه نبودن تنبیه ها، باز هم مشکل زا خواهد بود....
کاش ما، به وقت نیاز به منطقی بودن، "توده ای خشمگین" نباشیم.
